GŁOWY BESTII Z OBJ. 12; 13 I OBJ. 17 SĄ RÓŻNE

      Pytanie – Dlaczego twierdzicie, że jest różnica między siedmioma głowami bestii z Obj. 12 i 13 a siedmioma głowami bestii z Obj. 17?

      Odpowiedź — Widzimy z diagramu brata Russella w tomie 3, str. 135, że Rzym jako Republika jest pierwszą głową bestii z Obj. 12 i 13. To nie może być prawdziwe w odniesieniu do pierwszej głowy bestii z Obj. 17, ponieważ Rzym jako Republika przestał istnieć przed narodzeniem się w ciele naszego Pana. August był pierwszym cesarzem rzymskim a Tyberiusz, jego następca, zasiadał na tronie przez szereg lat przed chrztem i śmiercią naszego Pana (Łuk. 2:1, 3:1-3), natomiast według Obj. 17:9, 10, Kościół Rzymskokatolicki (który powstał dopiero około trzy stulecia później) usiadł na wszystkich siedmiu głowach bestii z Obj. 17, to jest, był podtrzymywany przez wszystkie siedem z tych głów. Stąd jej pierwsza głowa nastąpiła, gdy Rzym jako republika przestał egzystować.

      Ponadto, dopiero wówczas, gdy ustało prześladowanie Dioklecjana, Kościół Rzymskokatolicki zaczął doznawać poparcia od Rzymskiego Cesarstwa, to jest po wstąpieniu na tron Konstantyna, pierwszego tak zwanego cesarza chrześcijańskiego. Dlatego pogański Rzym uległ zmianie w tak zwane Chrześcijańskie Cesarstwo Rzymskie, gdy Kościół Rzymskokatolicki zaczął siedzieć na pierwszej z głów, na której dalej siedział. Dlatego, z punktu widzenia Obj. 17, możemy pierwszą głowę jego bestii określić jako tak zwane Chrześcijańskie Cesarstwo Rzymskie. Jej następne pięć głów to: Zachodnie Cesarstwo, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów, Papiestwo i Królestwo Włoch, założone przez Dynastię Sabaudzką w 1870 roku, które, jak pastor Russell poprawnie nauczał, jest siódmą głową z głów Obj. 12; 13. Widoczna różnica między jedenastu rogami bestii Daniela i siedmiu głowami trzech bestii Objawienia jest następująca: wszystkie te głowy panowały w Rzymie, lecz nie wszystkie rogi bestii Daniela panowały w Rzymie, chociaż wszystkie władały we Włoszech.

      Siódma głowa bestii Obj. 17 musiała rozpocząć egzystencję szereg lat po 1870 roku, ponieważ poselstwo stwierdzające, że szósta głowa z Obj. 17 (w. 10) -Królestwo Włoch jako siódma głowa bestii z Obj. 12; 13 – istniała, było głoszone przez oświecony lud Boży począwszy od 1891 roku. Wierzymy, że siódma głowa bestii Obj. 17 jest faszystowskim państwem włoskim, które, obaliwszy włoską konstytucję adoptowaną przez Dynastię Sabaudzką i zniszczywszy parlamentaryzm będący istotną częścią Królestwa Włoch, zorganizowało zupełnie odmienną formę rządu z ograniczonej monarchii ustanowionej przez Dynastię Sabaudzką. Ustanowienie tego państwa pod władzą Mussoliniego nastąpiło po faszystowskiej rewolucji w końcu października 1922 roku. Punktem kulminacyjnym tego wydarzenia był marsz faszystów do Rzymu i jego okupacja. Dlatego jest ono innym królestwem, siódmą głową bestii Obj. 17.

      Punkty widzenia obrazów Obj. 12; 13, zaczynających się z Rzymską Republiką, gdy Rzym po raz pierwszy pojawił się w proroctwie, a kończących się krótko po rozpoczęciu się czasu ucisku w 1914 roku, nie obejmowały w swoich zakresach włoskiego państwa faszystowskiego. Natomiast punkt widzenia Obj. 17, obejmujący wyłącznie okres Kościoła Rzymskokatolickiego, w którym ten był podtrzymywany przez państwo rzymskie (niewiasta siedziała na siedmiu głowach), rozpoczyna się w czase Konstantyna, krótko po 313 roku, a kończy się z symbolicznym unicestwieniem wszetecznicy w armagedonie. Rozumiemy z tego ostatniego punktu widzenia, że faszystowskie państwo włoskie jest siódmą głową bestii Obj. 17.

      Co zatem jest ósmą głową bestii Obj. 17? Wierzymy, że jest nią to samo co przedstawia piąta głowa, to jest papiestwo, ponieważ ono odzyskało doczesną władzę w Państwie Watykańskim, gdy traktat watykański i konkordat zostały podpisane w lutym 1929 roku przez przedstawicieli faszystowskiego rządu włoskiego i papiestwo.

      Istnieją niektóre kontrastowe wyrażenia, które powinny być zachowane w pamięci, gdy rozważamy temat bestii z Objawienia. Jednym z nich jest, co następuje: gdy w Obj. 12; 13 i 16 rzymski rząd wyłącznie jako władza polityczna w jej różnych fazach jest pokazany w smoku, to poczynając od Obj. 13, i zawsze potem, wyrażenie bestia jest zastosowane do niego jako egzystującego w papiestwie, w jednej z jej głów. Stąd, począwszy od Obj. 12, władza cywilna jako różna od papiestwa jest nazwana smokiem, natomiast w przeciwieństwie do tego papiestwo począwszy od Obj. 13 niezmiennie jest nazwane bestią. Kontrast ten może być widziany szczególnie między rozdziałami 12 i 13 a także w rozdziale 13 oraz jest bardzo widoczny w Obj. 16:13, jak również w części pokazany jest w Ps. 91:13. To stosuje się także do Obj. 17. W ten sposób szóstą głową bestii z Obj. 12; 13 oraz piątą i ósmą głową bestii Obj. 17 jest papiestwo; podczas gdy w tym samym czasie jest ono pokazane przez pewne głowy, jest ono także począwszy od Obj. 13 nazwane bestią.

       Inną osobliwością kontrastowych wyrażeń, która powinna być zachowana w pamięci jest wyraźnie zarysowane rozróżnienie, które Obj. 17 czyni między Kościołem Rzymskokatolickim i papiestwem, które większość ludzi traktuje jako to samo. Kościół Rzymskokatolicki jest denominacją. Papiestwo (w jego pełnym znaczeniu) jest hierarchią, która posiada papieża jako swoją głowę i która uzurpowała sobie kontrolę nad Kościołem Rzymskokatolickim. Kościół Rzymskokatolicki istniał wcześniej niż papiestwo. To rozróżnienie jest pokazane różnymi sposobami w Obj. 17. Kościół Rzymskokatolicki jest wszetecznicą, która siedzi na bestii (Obj. 17:3), przedstawiającej papiestwo. Ponadto, jest on niewiastą, która siedzi na siedmiu głowach a jedna z nich, jak również bestia, jest papiestwem (Obj. 17:9). Te rozważania dowodzą istnienia tego rozróżnienia.

      Te siedem głów najpierw jest określone (w. 9) w sposób obrazowy jako siedem gór a potem, literalnie, jako siedem królów, które to słowo jest w proroctwie często używane dla określenia królestw (Dan. 2:44; 7:17, 24; 8:20; 11:5, 6 itd.), natomiast w wielu ustępach słowo góra użyte jest obrazowo do przedstawienia Królestwa (Dan. 2:35; Izaj. 2:2, 3; 11:9; 25:6, 7, 10; 30:29; 56:7; 57:7, 13; 65:11, 25; 66:20, itd.).

      Czasem, w którym oświecony lud Boży zaczął wygłaszać, itd., poselstwo tomu 3 w odniesieniu do rzymskiego rządu w jego różnych głowach, był szczególnie okres od 1891 roku, gdy tom 3 był rozpowszechniany a ponieważ głowa papieska przestała istnieć w 1870 roku, to bestia od 1891 do 1929 roku mogła być prawdziwie ogłaszana jako taka, która już raz była a więcej nie jest i później ma wystąpić znowu (w. 8, 11). To było wielokrotnie czynione przez oświecony lub Boży począwszy od 1891 roku. Wiemy, że on mówił o bestii (papiestwie) będącej od 539 do 1870 roku, potem o jej nieistnieniu jako władzy doczesnej i potem o jej późniejszym wystąpieniu i istnieniu jako władzy doczesnej. Z pewnością papiestwo pierwotnie, gdy stało się piątą głową, wystąpiło z przepaści – błędu (Obj. 11:7) a począwszy od 1929 roku, gdy po raz drugi stało się głową—ósmą—wystąpiło z przepaści—błędu, będącego szczególnie jego roszczeniami do władzy doczesnej z Boskiego prawa, jako rzekomej konieczności wynikającej z jego urzędowych wymagań (w. 8). Bóg mówił, że wkrótce pójdzie na zginienie (w. 11).

      W czasie, gdy oświecony lud Boży ogłaszał poselstwo tomu 3 i sprawy do niego należące, to nauczał, że tak zwane Chrześcijańskie Cesarstwo Rzymskie, Zachodnie Cesarstwo, Królestwo Herulów, Królestwo Ostrogotów i Papiestwo — pięć królów — upadło — przestało istnieć — a inny (szósty z królów z Obj. 17 lub głów) królował, mianowicie, Królestwo Włoch z Dynastii Sabaudzkiej. On także, nie rozumiejąc jego charakteru, przepowiedział przyjście innego — siódmego — który ukazał się jako włoskie państwo faszystowskie. Lud Boży dokładnie nie znał długości istnienia państwa faszystowskiego, lecz z w. 10, jak również z chronologii, wiedział, że jego trwanie będzie krótkie. Upadło a papiestwo zdobyło doczesną władzę w Rzymie. Gdyby jeszcze inna władza uczyniła to przed armagedonem, byłoby wówczas dziewięć głów — rzecz przeciwna Pismu Świętemu (w. 9—11).

      Oświecony lud Pański często omyłkowo mówił o przyjściu ósmej bestii, nazywając ją bezgłową bestią, błędnie rozumiejąc, że to będzie forma rządów następująca po rewolucji. Ich omyłka na tym punkcie nie jest pokazana w mowie anioła.

      Przeciwnie, gdy anioł pierwszy raz mówi coś na temat „ósmego” (króla, to jest głowy), to mówi o nim jako o już istniejącej rzeczy — „Bestia… toć jest ten ósmy [król]”. To dowodzi, że prawdziwa interpretacja nie byłaby jasno ogłoszona przez lud Pański przed nastąpieniem bestii jako ósmego (króla, to jest głowy). Wypełnienie uzdolniło nas do zrozumienia jej charakteru i czasu przyjścia, jak to było znane, i ogłoszone przedtem, na podstawie Obj. 17:9—11 mówiącego, że nastąpi pewien rodzaj ósmej władzy. Oświadczenie anioła, zatem, dowodzi, że obecnie jest właściwy czas dla ludu Pańskiego do ogłaszania, szczególnie wzajemnie między sobą, o obecności ósmego króla, lub głowy.

      Bestia (w. 11) — papiestwo — która była do 1870 roku i o której, przynajmniej począwszy od 1891 roku do 1929, lud Pański mówił, że „nie jest”, czyli, że nie egzystuje jako doczesna władza, stała się ósmym królem. Dodajemy słowo król po słowie ogdoos (rodz. męski), ósmy, ponieważ przymiotnik rodzaju męskiego ogdoos wymaga do skompletowania rzeczownika rodzaju męskiego a związek myślowy (w. 9, 10) pokazuje, że anioł mówi o głowach jako reprezentujących królów — basileis (liczba mnoga), basileus (liczba pojedyncza). Słowo bestia (therion), będące rodzaju nijakiego w języku greckim, nie może następować po słowie ogdoos, którego męska forma nie może być użyta z rodzajem nijakim therion. Gdyby zaś umieszczono therion, wówczas liczebnik porządkowy od osiem byłby ogdoon.

      Ponadto, fakty w tym przypadku nie pozwalają na takie brzmienie jak ósma bestia, ponieważ nigdzie Pismo Święte nie mówi o takiej rzeczy, gdy traktuje ten przedmiot. Ani nie może wyraz głowa (chociaż jest właściwym symbolem znaczenia tej rzeczy – w. 9) być umieszczony po wyrazie ogdoos, ponieważ w języku greckim, wyraz głowa (kephale), użyty w związku z tym, jest rodzaju żeńskiego i aby z nim uzgodnić formę wyrazu osiem należałoby go wyrazić w formie żeńskiej a więc musiałby brzmieć ogdoe. Stąd więc, właściwie, układ ten wskazuje, że basileus, król, powinien być umieszczony po wyrazie ogdoos — ósmy.

      Tak więc to, co następuje, jest właściwym tłumaczeniem: „A bestia, która była a nie jest, toć jest ten ósmy [król], a jest [jednym] z onych siedmiu”. Papiestwo, jako piąty król bestii z Obj. 17, jest oczywiście jako ósmy jednym z siedmiu królów — królestw. Chwała niech będzie Bogu za następne zdanie: „a [on] idzie na zginienie”. P’81,44

TP1981’77