DZIESIĘCINY – Lewitów dla Kapłanów

      Pytanie – Co przedstawia typ składania dziesięcin przez lewitów na rzecz kapłanów (4Mojż. 18:26; Neh. 10:38)?

      Odpowiedź — Antytypowymi lewitami Wieku Ewangelii są jednostki nie poświęcone próbnie usprawiedliwione, to jest te, które wierzą w Jezusa jako Zbawiciela, ale całkowicie nie poświęciły tego co stanowi ich ludzkie wszystko, Bogu. Jednostki te dokonały jednak pewnej miary poświęcenia, poświęcenia się sprawiedliwości (F145,146; Ter. Pr. ’38, str. 58; E 8, rozdz. 8). Ci próbnie usprawiedliwieni lewici przynieśli swoją własną miarę poświecenia i doprowadzili także innych ze swej klasy do antytypowych kapłanów, w tym celu aby pomóc kapłanom w różnych dziedzinach ich służby wykonywanej dla Jehowy. W takim znaczeniu, można by powiedzieć, że oni przynieśli swoją dziesięcinę kapłanom.

      Obecnie, przy końcu Wieku, w okresie Epifanii, szczególnie po rozpoznaniu ich jako takich, lewici Wielkiej Kompanii i lewici Młodociani Godni przynieśli swoje poświęcone wszystko co ludzkie, a także przyprowadzili inne jednostki poświęcone, do antytypowych kapłanów w tym celu, aby im pomóc w pracy, co miało miejsce tak długo jak długo kapłani byli w ciele. W ten sposób przynieśli antytypową dziesięcinę kapłanom. Ale chociaż antytypowi kapłani często oddawali swoje poświęcone wszystko co ludzkie, by sobie nawzajem pomagać w kapłańskiej służbie i także przyprowadzali jedni do drugich poświęcone jednostki do pomocy, to jednak te czyny nie są zobrazowane w składaniu dziesięciny, gdyż tak w typie jak i w antytypie kapłani nie składali sobie nawzajem dziesięciny, jak Pismo Święte to pokazuje.

      Powyższe zostało zobrazowane na podstawie Pięcioksięgu. W późniejszych księgach Biblii, kapłani często byli typem głównych wodzów między ludem Bożym, a lewici podrzędnych wodzów. Na przykład, brat Johnson tłumacząc Neh. 10:38 wyjaśnił (E 10,191,192), że „ci podrzędni starsi i diakoni [antytypowi lewici] musieli przyprowadzić te nowo poświęcone jednostki, w swym pokrewieństwie do głównych wodzów, kapłanów (dziesięcinę z dziesięciny), do urzędów (do komór) z zakresu usług kapłańskich w Kościele (do domu Boga … do komór … skarbnicy).”

      W pośredniczącym Królestwie, antytypowi Izraelici, rodzaj ludzki podlegający restytucji, przyniesie swoje ludzkie wszystko a także drugich nowo poświęconych do antytypowych lewitów — do Wielkiej Kompanii znajdującej się w duchowej sferze, ale przede wszystkim do Godnych będących w ziemskiej sferze Królestwa. Natomiast ci antytypowi lewici złożą swoje ludzkie wszystko i innych restytucjonistów jako antytypową dziesięcinę antytypowym kapłanom, Tysiącletniemu Chrystusowi, Głowie i Ciału.                   P’79,93.

TP 1980’75