DZIESIĘCINY – Antytyp drugorzędnych dziesięcin

      Pytanie – Czego typem jest składanie drugorzędnych, świątecznych dziesięcin zgodnie z Przymierzem Zakonu?

      Odpowiedź — 5Mojż. 14:22—29 mówi o drugorzędnej, świątecznej dziesięcinie. Ta dziesięcina miała pozostawać do dyspozycji właściciela, miała być spożywana przez niego, jego rodzinę i innych, którzy byli w szczególnej potrzebie (w. 23, 26, 28, 29). Wydaje się, że drugorzędna dziesięcina stanowi także typ tego, co stanowi nasze ludzkie wszystko, a co zostało całkowicie poświęcone Bogu, ale z innego punktu widzenia — z punktu widzenia stokrotnej nagrody (Mat. 19:29). Bowiem błogosławieństwa i radości, które otrzymujemy w rezultacie naszego poświęcenia oraz wykonywania naszego szafarstwa, w zakresie tego co stanowi nasze poświęcone ludzkie wszystko, a z czego pewne rzeczy używamy, służą potrzebom własnym i tych, którzy są od nas słusznie zależni (,,a będziesz tam jadł przed PANEM”, w. 23,26; 1Kor. 10:31).

      Omawiane ucztowania przed Bogiem są okazjami do radości i błogosławieństwa, tak jak to było w typie. Lud Boży stwierdza, że lepiej jest udzielać, aniżeli przyjmować. Z tego też powodu doznaje zadowolenia, gdy błogosławi innych z tego co stanowi jego ludzkie wszystko, nie zapominając o potrzebach tych, którzy mu usługują w sprawach duchowych (w. 27—29). W trzecim i szóstym roku siedmioletniego cyklu, gościnność wobec tych w potrzebie zastępowała Izraelitom własne ucztowania.

P '79,93.

TP 1980’75