DZIEŃ POJEDNANIA – Za który rok składano ofiary?

      Pytanie – Czy ofiary Składane w Dniu Pojednania były na przebłaganie za grzechy popełnione za rok ubiegły, czy przyszły?

      Odpowiedź — Ta część Dnia Pojednania – od godz. 6-ej wieczorem do godz. około 9-ej rano, która poprzedzała ofiarowanie cielca, przedstawia czas od upadku Adama, aż do czasu ofiarowania się naszego Pana; a resztę dnia przedstawia Wieki Ewangelii i Tysiąclecia. Reszta roku, w którym Izraelici przynosili osobiste ofiary, przedstawia także Tysiąclecie. Ofiary składane w Dniu Pojednania były za grzechy popełniane od godz. 6-ej poprzedniego wieczora, aż do godz. 6-ej następnego wieczora, czyli za cały Dzień Pojednania, będący pierwszą częścią dzieła pojednania, a w dodatku pojednanie było skuteczne za cały naród, aż do rozpoczęcia się następnego Dnia Pojednania. Tym sposobem, by jednostki tego narodu mogły w pokorze wyglądać za jeszcze jednym rokiem, by przez posłuszeństwo Prawu Zakonu, mogły osiągnąć żywot, co było figurą na świat starający się, o zachowanie Nowego Prawa Przymierza, w wieku Tysiąclecia, przez co będzie mógł otrzymać żywot wieczny. Jeżeli okres składający się z 7.000 lat od upadku Adama aż do końca Tysiąclecia przyjmiemy za dzień składający się z 24 symbolicznych godzin, wtedy każda symboliczna godzina tego okresu przedstawiałaby ¹/₂₄ część z 7.000 lat, to jest, 291 ⅔ lat. Ofiarowanie się naszego Pana rozpoczęło się około 4157 roku po upadku. Pierwsza ofiara Dnia Pojednania była ofiarowana w Izraelu za czasów Chrystusa w ciągu trzeciej godziny rano, tj. pomiędzy naszą godziną 8-mą, a 9-tą z rana. Godzina 9-ta rano, jest zatem godziną 15-tą po godzinie 6-ej wieczorem poprzedniego dnia; a piętnaście symbolicznych godzin, z których każda ma po 291 ⅔, lat, miałyby 4375 lat, od rozpoczęcia się owego dnia. Okres do godziny 8-ej rano Byłby o 291 lat krótszy, czyli, że wynosiłby 4083 J/5 lat. Stąd też widzimy, że rozpoczęcie ofiarowania się naszego Pana nastąpiło po upływie 4157 lat od rozpoczęcia się dnia, czyli że ofiarowanie rozpoczęło się pomiędzy symboliczną godziną 8-mą a 9-tą rano, czyli akurat o godzinie 8:15 rano w owym dniu. Zdaje się, że Pan musiał mieć ten chronologiczny szczegół w myśli, gdy dawał rozporządzenia co do odprawiania usług figuralnych W Dniu Pojednania. Czy to ustawienie czasu w figurze i pozafigurze nie może być również zawarte w znaczeniu wyrażeń takich jak np. „według czasu” i „wypełnienie czasu” podanych przez Ap. Pawła (Rzym. 5: 6; Gal. 4: 4 itd.). jako naznaczenie czasu ofiary naszego Pana? Zdaje się, że tak.

P. T. 1921,143.

TP 1933’16