DZIEŃ – Do jakiego „dnia” odnosi się 2Tes. 1:7-10

      Pytanie – Do jakiego „dnia” odnosi się 2Tesal. 1:7-10 i jakie to dwie klasy mają być zniszczone, o których jest tam powiedziane: „tym, którzy Boga nie znają” i „tym, którzy nie są posłuszni Ewangelii Pana naszego Jezusa Chrystusa” ?

      Odpowiedź — Dzień, o którym jest mowa w powyższym wyjątku Pisma św., jest Dniem Tysiąclecia, na początku którego symboliczny wiatr, trzęsienie ziemi i ogień zupełnie zniosą królestwo Szatana, nie pozostawiając z niego ani śladu. Apostoł, pisząc te słowa do całego Kościoła, podaje iż bracia powinni w spokoju ducha oczekiwać za tym dniem, podczas którego Pan nasz ukarze te dwie klasy, o których mowa. Tymi klasami są (1) ci z spłodzonych z ducha w nominalnym kościele, którzy grzesząc grzechem na śmierć nigdy nie przyszli do znajomości Prawdy, a przeto nigdy prawdziwie Boga nie znali („tym, którzy Boga nie znają”); (2) ci, z płodzonych z ducha w Prawdzie, którzy grzeszą grzechem na śmierć („tym, którzy nie są posłuszni Ewangelii Pana naszego,” t. j. nie są posłuszni Prawdzie, przez którą mogliby prawdziwie poznać Boga); (3) ci, którzy umrą w 100 latach w Tysiącleciu („tym, którzy Boga nie znają”); i (4) ci, którzy umrą przy końcu Tysiąclecia, jako symboliczne kozły („tym, którzy nie są posłuszni Ewangelii”). Ci pod punktem drugim są to członkowie wtórej śmierci, którzy niegdyś byli w Prawdzie, z których pierwszy jest Barbour, a następnie Paton, Von Zech, pani Russell i przesiewacze szemrzącej kontradykcji, począwszy z A. E. Williamsonem i jego żoną, a następnie przechodząc przez McPhail’ego i Henningesa, z których wszyscy byli częścią pozafiguralnego Jannesa (to imię znaczy „on zwodzi”). Wybitni buntownicy w Epifanii, którzy powstawali przeciwko Prawdzie i jej zarządzeniom danym od Pana, są częścią pozafiguralnego Jambresa (znaczy „on buntuje się”). Pomiędzy tych można zaliczyć takich jak np.: J. F. Rutherford, Hemery, Shearn, Crawford i S. A. Cater (jeżeli ten ostatni jest nowym stworzeniem to pójdzie na wtóra śmierć w Epifanii, ale jeśli Młodocianym świętym to niewątpliwie pójdzie na wtóra śmierć w następnym Wieku, albo w stu latach, albo jako jeden z tych, którzy nie dopełnili dni Tysiąclecia dobrem — Izaj. 65:20), A. H. McMillan, W. F. Hudgings i R. J. Martin, a także nasz dawny sekretarz i jego żona (którzy nie byli nowymi stworzeniami, ale Młodocianymi świętymi, pomimo 'tego są członkami szemrzącej kontradykcji w Epifanii i dlatego myślimy, że pójdą na wtóra śmierć w następnym Wieku, możebne przy końcu stu lat, albo jako jedni ze starców, którzy nie dopełnią dni Tysiąclecia dobrem, ale będą przez Szatana i jego nie pokutujących aniołów przyprowadzeni do grzechu przy końcu Tysiąclecia). Możnaby jeszcze inne osoby nadmienić, ale to wystarczy.—

P’49, 79.

TP 1949’32