DUCH ŚWIĘTY – Jak działa Duch Św.

      Pytanie –  Jak duch święty działa w niespłodzonych z ducha ludziach obecnie?

      Odpowiedź — Słowo duch jest używane w Piśmie świętym w wielu różnych znaczeniach, z których dwa obecnie omówimy:

      (1) Boska moc i

      (2) Boskie usposobienie w Nim, w Jezusie, w Kościele i we wszystkich poświęconych.

      Chociaż działanie ducha świętego na każdą poświęconą klasę ludu Bożego zawiera oba z powyższych znaczeń, to działa nieco inaczej w jednych klasach niż w innych. Jezus i jego naśladowcy z Wieku Ewangelii otrzymali zarówno spłodzenie jak i pomazanie duchem świętym.

      Co oznacza dla obecnych poświęconych otrzymanie ducha świętego w znaczeniu (1) — Boskiej mocy? Oznacza ono, że Bóg daje im moc:

      – poznania jaka jest Jego wola dla nich do wykonania w Jego służbie

      – poznania jak wykonywać Jego wolę w Jego służbie

      – posiąść zdolność wykonywania Jego woli w Jego służbie.

      Każdy z nas, jeśli pilnie obserwujemy Boskie działanie w naszym życiu powinien        być w stanie dostrzec Jego moc na nas, szczególnie jak od czasu naszego poświecenia On poprzez swoje Słowo, ducha i opatrzności udzielał nam znajomości, wskazówek i zdolności pełnienia Jego woli. Boskie usposobienie w Jego ludzie dziś Zanim omówimy co znaczy dla obecnych poświęconych otrzymanie ducha świętego w znaczeniu (2) — Boskiego usposobienia — zdefiniujmy najpierw usposobienie. Jest to: naturalny lub nabyty umysłowy, moralny i religijny charakter osoby:

      – umysłowy charakter jest myśleniem jednostki: postrzeganiem, zapamiętywaniem i rozumowaniem.

      – moralny charakter oznacza uczucia i wolę w stosunku do bliźnich

      – religijny charakter odnosi się do uczuć i woli w stosunku do Boga, Chrystusa i dobrych zasad (Prawdy i jej ducha).

      Taki charakter może być dobry, zły lub obojętny, lecz my używamy go tutaj w znaczeniu dobrego usposobienia.

      Dobre usposobienie w ludzie Bożym ma swój początek zaraz po usprawiedliwieniu a przed poświęceniem. Ponieważ sprawiedliwość jest główną motywującą zasadą w usprawiedliwionym życiu, można słusznie powiedzieć, że usprawiedliwieni są. poświęceni sprawiedliwości. Bóg przez ich doświadczenia usiłuje szczególnie rozwijać ich w wierze [sprawiedliwości. W miarę jak czynią postępy, wzrastają w wierze i w dwóch zarysach sprawiedliwości: pobożności (miłości obowiązkowej do Boga i Chrystusa) oraz miłości braterskiej (miłości obowiązkowej do bliźniego). I poprzez te trzy zalety zaczynają oni rozwijać wszystkie inne zalety chrześcijańskiego charakteru, takie jak nadzieja, samokontrola, cierpliwość i inne — wszystkie zalety chrześcijańskiego charakteru kontrolowane przez sprawiedliwość. Poza tym pielęgnują oni coraz większą nienawiść do grzechu i błędu oraz coraz większą miłość do prawdy i sprawiedliwości.

      Nawet po poświęceniu Bogu, postęp w tym rodzaju wiary i sprawiedliwości jaki właśnie opisaliśmy musi trwać nadal.

      Główna zasada motywująca w poświęceniu Boskie usposobienie w Jego ludzie wznosi się na wyższy poziom po poświęceniu, gdyż główną zasadą motywującą w poświęceniu jest miłość. Poświęcenie Bogu, czy też poświęcenie uświęcenia można zdefiniować jako niesamolubną dobrą wolę, która usiłuje czynić Boską wolę ofiarniczo. Oznacza to śmierć dla siebie i świata a życie dla Boga — w badaniu, głoszeniu i praktykowaniu Boskiego Słowa oraz w czujności i modlitwie w harmonii z Jego Słowem. W poświęceniu łaski chrześcijańskiego charakteru są rozwijane w zgodzie z niesamolubną dobrą wolą. (Zalety chrześcijańskiego charakteru kontrolowane przez miłość nazywane są łaskami).

TP 1903’62