DRZWI NAMIOTU – Przed Panem u drzwi namiotu

      Pytanie – Co oznacza wyrażenie „przed Panem u drzwi namiotu „?

      Odpowiedź — Wyrażenie „u drzwi namiotu” oznacza dwie rzeczy. W trzydziestu jeden przypadkach użyte jest w odniesieniu do pierwszej zasłony (2Moj. 26:36; 33:9, 10; 35:15; 36:37) a w dwudziestu czterech w odniesieniu do bramy dziedzińca, przy czym w obydwóch przypadkach pięćdziesiąt pięć razy użyte jest hebrajskie słowo petach, oznaczające drzwi (2Moj. 38:8; 3Moj. 3:2; 12:6; 14:11). Tak i w zestawieniu z wyrażeniem „przed Panem” używane jest zarówno w odniesieniu do pierwszej zasłony (2Moj. 29:11, 42; 3Moj. 4:18), jak i bramy dziedzińca (3Moj. 1:3; 4:4; Joz. 19:51). Powód tej różnicy stanie się oczywisty, gdy rozważymy co następuje: dla ludu Izraela czynienie czegokolwiek „przed Panem u drzwi namiotu” oznaczało czynienie czegoś w służbie Pana w obszarze między bramą dziedzińca a obozem, a zatem poza dziedzińcem. To znaczyło dla nich przed Panem u drzwi namiotu (3Moj. 8:3, 4). Dla kapłana czynienie czegokolwiek urzędowo przez niego lub dla niego „przed Panem u drzwi namiotu” oznaczało czynienie tego na dziedzińcu (2Moj. 29:4, 11, 32, 42; 3Moj. 8:31). To znaczyło dla niego „przed Panem u drzwi namiotu”. To właśnie stąd wiemy, że przedstawianie, a raczej wiązanie kozła Pańskiego i Azazela „przed Panem u drzwi namiotu” (3Moj. 16:7) oznacza, że te dwa kozły były stawiane przed Panem i wiązane przy pierwszej zasłonie, nie przy bramie dziedzińca, jak twierdzą niektórzy. To niezbicie dowodzi, że poświęcenie dokonywane jest nie przy antytypicznej bramie dziedzińca, tzn. na zewnątrz dziedzińca, lecz przy antytypicznej pierwszej zasłonie, tzn. wewnątrz dziedzińca, i w ten sposób potwierdza, że dziedziniec także reprezentuje tymczasowe usprawiedliwienie.

      PT 670, str. 58, 59

TP 1901’80