DRZWI – Czy do zarodka królestwa zostały zamknięte przed śmiercią br. Russella?

      Pytanie – Jak wyjątek z Izajasza 52:8 dowodzi, że drzwi do zarodka królestwa zostały zamknięte przed śmiercią naszego Pastora?

      Odpowiedź — Wyjątek brzmi w sposób następujący: „Wynoszą głos stróżowie twoi, głos wynoszą, a społem wykrzykiwać będą; bo okiem w oko ujrzą, że zasię Pan Syon przywiedzie.” W proroctwie Izajasza 52:1-12 znajdują się przepowiednie o głównych zarysach żniwa, czyli o poselstwie Parousyjnym. Przez słowo stróżowie, należy rozumieć pielgrzymów, posiłkowych pielgrzymów i starszych. Ich podnoszenie głosu oznacza ich proklamowanie Słowa Bożego na czasie podczas Parousji, To poselstwo jako Pieśń Mojżesza i Pieśń Baranka było tą pieśnią, którą oni śpiewali wspólnie, tj.. proklamowali je w zupełnej zgodzie jedni z drugimi. Nie wydawali niezgodnych słów, ale śpiewali razem melodyjnie, tzn., iż byli w zupełnej zgodzie w ich ogłaszaniu poselstwa o żęciu. Powodem takiej zgody w ich ogłaszaniu poselstwa o żęciu było to, że widzieli Prawdę, iż była zgodną ze wszystkimi jej szczegółami „okiem w oko ujrzą”. Prosimy o zauważenie kiedy ta zupełna zgoda miała nastąpić – kiedy Pan zasię Syon przywiedzie. Słowo Syon odnosi się do Kościoła. Ten wiersz podaje o Panu, który zasię przywodzi Syon. Co to znaczy? Odpowiadamy. Syon miał dwie niewolę. Pierwszą niewolą był Rabinizm w Żydostwie, w jakim znajdowali się prawdziwi cieleśni Izraelici. W Żniwie Wieku żydowskim, Bóg wyprowadził Syon z owej niewoli. Drugą niewolą był symboliczny Babilon, z którego Bóg wyprowadził nas podczas Parousji, jako tych uwolnionych z drugiej niewoli Syonu – zasię (znowu) Syon przywiedzie. Trzeba zauważyć; że wiersz podaje, że gdy Bóg będzie wyzwalał Syon z drugiej niewoli, tj. wyzwalał go z Babilonu, co oznacza pieczętowanie czół wybranych podczas Żniwa pielgrzymi posiłkowi pielgrzymi i starsi będą w zupełnej zgodzie ze sobą w proklamowaniu Prawdy. Lecz krótko przed śmiercią naszego Pastora, tak w Ameryce jak i w Brytanii, wkradła się niezgoda, która wkrótce po jego śmierci wzrosła między pielgrzymami, posiłkowymi pielgrzymami i starszymi, zamieniając się we wielkie spory odnośnie doktryny i zarządzeń, tak iż obecnie mamy 60 grup pod dowództwem dawnych pielgrzymów, posiłkowych pielgrzymów i starszych, którzy nie zgadzają się ze sobą. Z tego widzimy, że Syon doświadczał drugiego wyzwolenia z niewoli podczas panowania zgody między wodzami ludu Bożego, zanim poróżnili się ze sobą. Wszyscy wybrani byli popieczętowani na czołach, zanim ta niezgoda nastąpiła, tzn., iż wszyscy, którzy mieli dostąpić zaszczytu Oblubienicy, zostali spłodzeni z Ducha i przyszli do Prawdy przed niezgodą Ten ustęp dowodzi, że drzwi do zarodka królestwa zostały zamknięte przed śmiercią naszego Pastora, rzecz której należało się spodziewać, ponieważ jego misją pod Jezusem, było zarządzenie pracą żęcia i pokłosia w celu ukompletowania klasy Chrystusowej. Lecz ktoś mógłby się temu sprzeciwić, dowodząc, że niezgoda panowała między niektórymi wodzami podczas całego czasu Żęcia. Na to odpowiadamy, że (1) niezgody nie było między stróżami Syonu, lecz niezgoda była między stróżami i przesiewaczami, którzy zostali złożeni ze stanowiska stróżów, lecz te spory nie były podtrzymywane między tymi co pozostali stróżami; i (2) taki sprzeciw zaprzeczałby prawdziwości tekstu Pisma św.; ponieważ tekst wyraźnie mówi, że podczas drugiego wyzwolenia Syonu z niewoli, tj. podczas żęcia i pokłosia, stróżowie w zupełnej zgodzie śpiewali te same pieśni – Pieśń Mojżesza i Pieśń Baranka. Przeto niezgody jakie rozpoczęły się na krótko przed śmiercią Brata Russella i które wzrosły wkrótce po jego śmierci, zamieniając się we wielkie spory po całym świecie, z których powstało 60 podziałów, dowodzą, że przed tymi sporami wszyscy wybrani zostali wyzwoleni z Babilonu, podczas drugiego wyzwolenia Syonu; i dlatego drzwi do zarodka królestwa zostały zamknięte zanim niezgoda i podziały nastąpiły, a zatem to nastąpiło przed śmiercią naszego Pastora.

TP 1946’88