DROGA – Jaka jest obecnie otwarta?
Pytanie – Pismo Święte naucza, że są trzy drogi: szeroka, wąska i gościniec świątobliwości. Którą z tych dróg podążamy w obecnym czasie jako poświęceni chrześcijanie?
Odpowiedź — Jak zostało zauważone w pytaniu, te trzy drogi to:
– Szeroka droga, o której jest mowa w drugiej części Mat. 7:13: „albowiem przestronna jest brama i szeroka droga, która prowadzi na zatracenie, a wiele ich jest, którzy przez nię wchodzą.” Droga ta jest właściwie nazwana, ponieważ jest najłatwiejszą do podążania. Adam zaczął nią podążać kiedy zgrzeszył, a jego potomstwo podąża nią przez ponad 6000 lat aż do osiągnięcia jej nieuniknionego końca — śmierci.
– O wąskiej drodze jest mowa u Mat. 7:13, 14: „Wchodźcie przez ciasną bramę… a ciasna jest brama i wąska droga, która prowadzi do żywota; a mało ich jest, którzy ją znajdują”. Ta droga była otwarta jedynie dla poświęconych chrześcijan w czasie gdy działało Wysokie Powołanie. Jedynym, który wszedł na tę drogę, szedł po niej wiernie do końca i otrzymał nagrodę Boskiej natury, był Chrystus, Głowa i Ciało (2Piotra 1:4). Poświęceni chrześcijanie nie idą obecnie tą drogą, gdyż od wielu lat jest ona zamknięta.
– O gościńcu świątobliwości jest mowa w Izaj. 35:8: „I będzie tam droga i ścieżka, która drogą świętą słynąć będzie; nie pójdzie po niej nieczysty, ale będzie dla onych samych. Którzy tą drogą pójdą, i głupi nawet, nie zbłądzą.” Jest to droga, która otworzy się przed światem ludzkości podczas nadchodzącego Królestwa Chrystusa, a ci, którzy wiernie będą nią podążać do końca otrzymają jej nagrodę — restytucję do ludzkiej doskonałości. Ta droga nie będzie tak trudna jak wąska ścieżka, ani nie będzie wymagała poświęcania naturalnych ludzkich praw i przywilejów. Poświęceni chrześcijanie obecnie nie podążają nią, ponieważ jeszcze nie została otwarta.
Ci, którzy poświęcili swoje życie Bogu obecnie, choć nie są spłodzeni z ducha, wyrzekli się swojej własnej woli samolubnej i światowej i przyjęli Boską wolę za swoją własną. Nie doprowadziło to ich do wąskiej ścieżki, która wiedzie do życia i nieśmiertelności, choć doprowadziło do dość trudnej drogi samozaparcia i zasypało pokusami i przeciwnościami ze strony świata, ciała i szatana, łącznie z próbami, utrapieniami, prześladowaniami i cierpieniami dla sprawiedliwości. (Czasem nazywamy ich drogę wąską ścieżką, jako przeciwieństwo drogi świata). Choć nie są oni na próbie do życia, są na próbie wiary i posłuszeństwa.
TP 1903’63