DAWID – Kto pobudził go do policzenia ludu

      Pytanie – Jak możemy pogodzić 2Sam. 24:1, która mówi, że Bóg był tym, który w swym gniewie przeciw Izraelowi „pobudził …Dawida przeciwko nim mówiąc: Idź, policz Izraela i Judę” (mój dopisek: w Biblii Gdańskiej jest inaczej) z 1Kron. 21:1, która mówi: „Ale szatan powstał przeciw Izraelowi, a pobudził Dawida, aby policzył Izraela”. Czy Bóg, czy szatan był tym, który pobudził Dawida do popełnienia tego grzechu?

      Odpowiedź — Obaj – Bóg przyzwalająco a szatan aktywnie. Przez hebrajski i grecki idiom (także w nowoczesnym użyciu) mówi się czasem o kimś, że robi on to, co pozwolono mu robić. A więc myśl jest ta, że Bóg dozwolił, aby Dawid został pobudzony, aby otrzymał bodziec. ,Bóg nie może kuszony być we złem”, a zgodnie z tym On nigdy nikogo nie kusi, ani też nie patrzy na zło z aprobatą (Jak. 1:13; Abak. 1:13). Biblia często mówi o Bogu, że On czyni to, na co On po prostu dozwala, aby zostało uczynione. Tak samo jest w tym przypadku: On dozwolił, aby szatan kusił Dawida. Szatan był aktywnym inicjatorem, podczas gdy Bóg jedynie cofnął swą podtrzymującą łaskę, a król uległ pokusie szatana.

      W podobnych przypadkach zauważ, że 2Moj. 7:13 (porównaj z 10:20, 27 ) stwierdza, że Bóg zatwardził serce Faraona, podczas gdy 2Moj. 8:15 stwierdza, iż Faraon obciążył serce swoje. Bóg tylko pośrednio przez Jego długie znoszenie, miłosierdzie i wielkoduszność wciąż na nowo był przyczyną zatwardzania serca przez Faraona poprzez jego nadużywanie wielkoduszności Boga i Jego wspaniałomyślności.

      Zauważ także przypadek Ijoba. Kto sprowadził na niego podwójną formę nieszczęścia: (1) utratę jego posiadłości, synów i większości służby i (2) jego cierpienia fizyczne? Ijob 1 i 2 pokazują, że zarówno Bóg (dozwalająco przez częściowe zabranie „ogrodzenia” znajdującego się wokół niego – 1:10) jak i szatan (aktywnie) sprowadzili na Ijoba próbę jego wiary, a jako rezultat jego wierności Bóg wielce go wynagrodził (Jak. 5:11; Ijob 42:10).

      I ponownie zauważ Jer. 4:10: „I rzekłem: Ach, panujący Panie! zaprawdęć bardzo ten lud i Jeruzalem omylił mówiąc: Pokój mieć będziecie! a wżdy miecz przeniknął aż do duszy”. Z pewnością Bóg osobiście nie praktykuje podstępu i kłamstwa! Myśl tutaj zawarta jest ta. że Bóg uczynił to przez dozwolenie, aby to zostało uczynione. Bóg miał na celu ostateczne dobro tych, których to dotyczyło.

      Podobne ilustracje znajdujemy u Ijoba 14: 19,20; Ezech. 14:9 – 11; 20:25, 26; Rzym. 9:18; 11:7, 8; 2 Tes. 2:11.

BS’76, 37.

TP 1988’15